يادداشت جالبي است برگرفته از وبلاگ محمد شكرچيان كه اين روزها در ملبورن استراليا زندگي ميكند. او عنوان در عظمت يك راي را براي نوشته خود انتخاب كرده است.
به تمام آناني که راي نميدهند: تاريخ هر روز نوشته ميشود.
در 1645 تنها يک راي کنترل انگلستان را به اليور کرومول داد.
در 1776 تنها يک راي باعث شد انگليسي زبان رسمي آمريکا شود نه آلماني.
در 1845 تنها يک راي تگزاس را از مکزيکو جدا کرد و يک ايالت جديد شد.
در 1875 تنها يک راي فرانسه را از سلطنت به جمهوري تبديل کرد.
در 1876 تنها يک راي رادرفور هايس را رئيسجمهور آمريکا کرد.
در 1920 تنها يک راي در مجلس تنسي حق راي را به زنان اعطا کرد.
در 1923 تنها يک راي آدولف هيتلر را رهبر حزب نازي کرد.
و احتمالا همگي انتخابات سال 2000 آمريکا را به خاطر داريد که بوش پدر تنها به خاطر 25 راي الکترال ايالت فلوريدا در حالي که اکثريت آرا را نداشت رئيسجمهور شد.
در اهميت يک راي همان بس که تمامي شيفتگان قدرت به خاطرش از هيچ تلاشي دريغ نميکنند و آنقدر برايشان مهم است که به خاطرش از تک تک مردم خواهش ميکنند.
نوشته شده در چهارشنبه 20 خرداد1388ساعت
8:43 PM توسط محمود کریمی
|
